آوریل 2022 توصیه خبری هفته سوم WBM - چگونه تکامل بلبرینگ پلیمر بر عملکرد کمپرسور اسکرول تأثیر گذاشته است

یاتاقان های پلیمری که دارای سطح در حال اجرا مبتنی بر PTFE هستند، زمانی که در ابتدا حدود سه دهه پیش معرفی شدند، به عنوان یک گام رو به جلو در عملکرد کمپرسور اسکرول در نظر گرفته شدند.

این یاتاقان‌های پلیمری از یک لایه سطحی پلیمری، یک لایه برنز متخلخل و یک لایه نگهدارنده فولادی تشکیل شده‌اند. این ترکیب با بهبود مستمر در ترکیب و عملکرد بلبرینگ و در نتیجه بهبود اثرات زیست محیطی در کاربردهای کمپرسور رایج شده است.

کاربرد پلیمر بر روی لایه برنزی یاتاقان معمولاً به رسوب دوغاب کامپوزیت برای ایجاد سطحی با اصطکاک کم و مقاوم در برابر سایش بستگی دارد.

این روش رسوب گذاری به خوبی کاربرد کمپرسور را داشته است، اما ماهیت ذاتی فرآیند مبتنی بر دوغاب به این معنی است که طول عمر یاتاقان اساساً توسط یکپارچگی یکپارچگی پلیمر و ضخامت لایه پلیمری محدود شده است.

پیشرفت های اخیر شاهد توسعه فناوری مواد جدید در بخش کمپرسورهای اسکرول بوده است. این همهows bearing mتولیدکنندگان در مقایسه با روش‌های سنتی رسوب‌گذاری مبتنی بر دوغاب، بهبودهایی را از نظر دوام و مقاومت در برابر تشنج ارائه می‌دهند.

بهبودهای حاصل در عملکرد با استفاده از آزمایش تریبولوژیکی جامع در شرایط آزمایش تریبولوژیکی عمومی و تکنیک‌های مربوط به شرایط کمپرسور اسکرول اثبات شده است.

این مقاله یک ارزیابی از مواد یاتاقان تولید شده توسط فن‌آوری‌های فرآیندی متعدد و همچنین تشریح نتایج تریبولوژیکی ثبت افزایش عملکرد را ارائه می‌کند.

داده‌های آزمایشی نشان‌داده‌شده شامل یافته‌های حاصل از توسعه و ساخت یاتاقان، و همچنین آزمایش‌های صلاحیت انجام شده توسط یک سازنده پیشرو کمپرسور، جزئیات پیشرفت در دوام یاتاقان و مقاومت در برابر گرفتگی است.

استفاده موفقیت آمیز از مواد یاتاقان چند لایه PTFE در یک پایه کاربردی گسترده رخ داده است. دلیل اصلی این امر، سطح در حال اجرا با PTFE پر شده است که ویژگی های خود روانکاری را ارائه می دهد که از سایر روش های موجود پیشی می گیرد.

ویژگی‌های ذاتی اصطکاک کم پلیمر باعث افزایش کارایی در مواردی که کاربردها تحت تأثیر اصطکاک لغزشی قرار می‌گیرند را تسهیل کرده و منجر به کاهش سایش در سیستم‌هایی شده است که یاتاقان‌ها در برابر سایش چسب آسیب‌پذیر هستند.

پیکربندی سنتی سه لایه برای نوع یاتاقان های پلیمری شامل یک لایه داخلی برنز متخلخل است که به یک پشتی فولادی پخته شده و با یک ترکیب PTFE پر شده آغشته شده است. این به عمد اجازه می دهد تا فیلمی با همان ترکیب در بالا باقی بماند.

این لایه که به عنوان پوشش یا لایه بالایی شناخته می شود، یک عنصر حیاتی در عملیات بلبرینگ است. تعدادی گزینه از نظر ترکیب موجود است:

یاتاقان ممکن است از ترکیب PTFE و سرب - نوآوری اصلی بلبرینگ پلیمری چند لایه در کمپرسورهای اسکرول تشکیل شده باشد.

یک نسخه بدون سرب که در کاربردهای مختلف به منظور رعایت استانداردهای زیست محیطی افزایش یافته است.

رویکرد تولید مستقر شامل انعقاد همزمان یک پراکندگی آبی مبتنی بر PTFE است که دارای پرکننده‌های ذرات مورد نظر است. این اجازه می دهد تا یک ترکیب مبتنی بر دوغاب ایجاد شود که می تواند به ساختار برنز متخلخل وارد شود.

پیشرفت‌های بیشتر در این فرآیند منجر به توسعه یک فرآیند پودر خشک شده است که - همراه با بهبودهای ترکیبی - خستگی و مقاومت در برابر حفره را افزایش می‌دهد.

تغییرات در اندازه (بعد از نصب) در روش های آستر مبتنی بر پودر یا دوغاب برای هر دو ماده محدود به براق است. نشان داده شده است که لاینر مبتنی بر پودر می تواند تغییرات قابل توجهی را از طریق براق کردن انجام دهد و در عین حال عملکرد تریبولوژیکی را حفظ کند.

توجه به این نکته مهم است که تغییر اندازه از طریق ماشینکاری برای هر دو روش منجر به کاهش عمر کاری یاتاقان و اصطکاک بیشتر به دلیل افزایش قرار گرفتن لایه میانی برنز شد.

جدیدترین پیشرفت در تولید لایه‌های تریبولوژیکی مبتنی بر PTFE نتیجه فرآیند آغشته کردن لایه‌های پلیمری با یکپارچگی بالاتر بوده است. این لایه‌ها با داشتن توانایی ساخت روکش پلیمری ضخیم‌تر، مقاومت بهتری را در برابر شرایط تریبولوژیکی حیاتی ارائه می‌کنند. مانند فرسایش کاویتاسیون و سایش لغزشی.

به طور سنتی، ضخامت روکش معمولاً در محدوده 5 تا 25 میکرومتر بود. شکل روکش تقویت شده ظاهراً بیش از 100 میکرومتر ضخامت دارد.

روکش ضخیم‌تر محدودیت‌های اندازه‌گیری پیشینیان خود را خنثی کرد و به ماشین‌کاری پس از نصب بلبرینگ اجازه داد تا به سطحی از دقت قابل مقایسه با مواد فلزی برسد. همچنین امکان پیشرفت تریبولوژیکی مطلوب را در طیف وسیعی از شرایط مرکزی برای عملکرد کمپرسورهای اسکرول فراهم کرد.